โครงการบริโภคเพื่อชีวิต สงขลา

ใครเคยมีพฤติกรรมแบบนี้บ้าง

  นั่งนานๆ  ไม่ขยับไปไหนเป็นเวลานาน  หรือขับรถเป็นระยะทางไกล ๆ  หรือเครียดโดยไม่รู้ตัว พฤติกรรมแบบนี้จะนำมาสู่อาการปวดคอ  ปวดหัวไหล่บริเวณต้นคอ  ปวดปีกไก่(ต้องนวดตรงกลางแผ่น) ถ้าพยายามหมุนคอให้ครบ 360 องศา ได้ยินเสียงดังกึกแล้วรู้สึกชาไปทั้งตัว  หรือตัวชาบ่อยๆ

เวลาย่ำรุ่ง,ฉันมักฝืนตื่น ต้มน้ำ-ชงชา เพียงเพื่อลดความหนาวเมื่ออ่านหนังสือที่ควรอ่านก่อนตาย และทุกอย่างดำเนินไปโดยไม่ได้มีอะไรผิดแปลกจากวงจรวิถีที่เป็นอยู่เฉกเช่นทุกวัน..แต่กระนั้นแล้ว  เมื่อแสงสีทองจากขอบฟ้าตะวันออก ส่องตัดผ่านช่องเขาเทือกบรรทัด ..ฝ่าม่านหมอก ....

ได้ฟังความฝันของผู้ชาย 2 คนแล้วหัวใจเต้นแรงเลือดสูบฉีดคันไม้คันมือ (อันนี้เอาไปตีความเป็นตัวเลขไม่ได้)
"ผมคิดว่าถ้าผมต้องอยู่ด้วยเงินอย่างเดียว ผมคงเป็นคนที่น่าสงสาร คือคุณมีเงินแต่ไม่มีความฝัน
ไม่มีความสุข แววตาไม่เป็นประกาย เวลาทำอะไรคุณไม่ภูมิใจ...ผมอยากขายฝัน" (ดิฉันเอาคำพูดของชาย 2 คนมารวมกัน)

ผ่านไปแล้ว 2 เวที ทำให้รู้สึกว่าจะต้องแอคทีฟตัวเองทุกครั้งที่มีการลงพื้นที่  แต่ที่เราได้จากลงพื้นที่คือ  การฝึกตัวเอง  การกล้าแสดงออก  ที่สำคัญเลยได้ฝึกตัเองม๊าก  มาก  แต่บางครั้งก็รู้สึกเบลอ ๆ ไม่รู้เป็นอะไร (อิ อิ อิ) แต่ไม่ได้บอกว่าจะถอยนะ  คนเราเดินไปข้างหน้าแล้วไม่ควรก้าวถอยหลัง  แค่เราก้าวช้า ช้า  แต่มั่นคงก็เท่านั้นเอง (ใช่ไหม)  คนเรายังต้องเรียนรู้อะไรอีกเยอะ (ว่าป่าว)  

บทความของฉันก็คงเป็นหนึ่งเดียวกัน ความโหดร้ายได้เกิดขึ้นจริงบนกาแล็กซี่ทางช้างเผือกของฉัน และไม่มีเหตุผลฟ้องร้อง และจำเพาะเจาะจงว่าต่อมนุษยชาติด้วยกัน ฉันไม่อาจไว้ใจสิ่งที่มนุษย์ เรียกว่าพระเจ้าหรือไม่ก็เทวดาหน้าไหน ว่าจักสร้างให้โลกนี้สงบสุขได้

นอกจากมนุษยชาติด้วยกันเท่านั้น ที่จะต้องช่วยกัน

หนึ่งแล้ว..บทความของฉันอาจเป็นเพียงส่วนหนึ่งของเม็ดน้ำค้างที่หยดหยาดลงในโลกมนุษย์ น้ำค้างที่ผ่านกระบวนการก่อเกิดยาวนาน และยากเย็น มาปรากฏให้เห็นอยู่ในเพียงหนึ่งเสี้ยว เวลา มีเพียงผู้ที่ตื่นเมื่อเช้าเท่านั้นดอก ที่ได้เห็นน้ำค้างเต็มไปหมดทั้งพฤกษ์ป่า และท้องทุ่ง