ลดาวัลซ์
สำนึกที่หลงเหลือ
ลดาวัลซ์
- ผู้เฒ่า..เทือกบรรทัด
-
เวลาย่ำรุ่ง,ฉันมักฝืนตื่น ต้มน้ำ-ชงชา เพียงเพื่อลดความหนาวเมื่ออ่านหนังสือที่ควรอ่านก่อนตาย และทุกอย่างดำเนินไปโดยไม่ได้มีอะไรผิดแปลกจากวงจรวิถีที่เป็นอยู่เฉกเช่นทุกวัน..แต่กระนั้นแล้ว เมื่อแสงสีทองจากขอบฟ้าตะวันออก ส่องตัดผ่านช่องเขาเทือกบรรทัด ..ฝ่าม่านหมอก ....
มีต่อ » - เพียงบอกเล่าเรื่องราว
-
บทความของฉันก็คงเป็นหนึ่งเดียวกัน ความโหดร้ายได้เกิดขึ้นจริงบนกาแล็กซี่ทางช้างเผือกของฉัน และไม่มีเหตุผลฟ้องร้อง และจำเพาะเจาะจงว่าต่อมนุษยชาติด้วยกัน ฉันไม่อาจไว้ใจสิ่งที่มนุษย์ เรียกว่าพระเจ้าหรือไม่ก็เทวดาหน้าไหน ว่าจักสร้างให้โลกนี้สงบสุขได้
นอกจากมนุษยชาติด้วยกันเท่านั้น ที่จะต้องช่วยกัน
หนึ่งแล้ว..บทความของฉันอาจเป็นเพียงส่วนหนึ่งของเม็ดน้ำค้างที่หยดหยาดลงในโลกมนุษย์ น้ำค้างที่ผ่านกระบวนการก่อเกิดยาวนาน และยากเย็น มาปรากฏให้เห็นอยู่ในเพียงหนึ่งเสี้ยว เวลา มีเพียงผู้ที่ตื่นเมื่อเช้าเท่านั้นดอก ที่ได้เห็นน้ำค้างเต็มไปหมดทั้งพฤกษ์ป่า และท้องทุ่ง
มีต่อ » - ข้าพเจ้ามิอาจคาดหวัง
-
ย่าข้าพเจ้านั้นเกิดและเติบโตในถิ่นชนบทอันห่างไกล มีเสียงร่ำไห้ของแมลงกลางคืนเป็นดนตรี มีกลิ่นเหงื่อไคลจากการกรำงานหนักในไร่นาเป็นน้ำหอมอบร่ำ อ่านไม่ออกเขียนไม่ได้ ไม่มีอัตชีวประวัติประกอบวีรกรรมอันยิ่งใหญ่บันทึก รอยบันทึกของย่ามีเพียงลายเส้นบนผนังหนากร้านแตกแห้งบนนิ้วเมื่อยามทำนิติกรรมกับทางราชการ เสียภาษีที่นาอย่างซื่อสัตย์แก่บ้านเมืองมาโดยตลอด แต่ไม่เคยได้ใช้น้ำชลประทานแม้เพียงหยด ไม่เคยได้รับคำแนะนำจากนักวิชาการทางเกษตรของบ้านเมืองแม้เพียงสักคำ และนักการเมืองที่ย่ารู้จักสูงสุดคือ กำนัน.
มีต่อ » - คำพยากรณ์
-
คำพยากรณ์
ฉันฝันเห็น วันซึ่งความแตกต่างจะสูญหายไปจากโลก
คนผิวสีต่างๆจะผสมผสานกันจนเป็นสีเดียว
ศาสดาทั้งหลายจะลุกขึ้นมาจับมือกัน
แล้วพิมพ์คำสอนออกเป็นหลายชุด ด้วยตัวพิมพ์ชุดเดียวกัน
จะไม่มีความเจ็บไข้และทุกข์ทรมานใจ
คนรวย คนมีอิทธิพล และผู้กดขี่ จะไม่ได้เอารัดเอาเปรียบใครอีกต่อไป
เมื่อ
มีต่อ »


สภาผู้บริโภคจังหวัดสงขลา 1-0-12-54