น้ำบ่อน้อย

หลังจากตามหาไส้กรอกหมูในตลาดพลาซ่าไม่เจอ  ก็เลยออกตามหาตู้น้ำหยอดเหรียญต่อ เป้าหมายของเราคือ  ถนนปุณณกัณฑ์ (แอะ...ถนนบรู๊คสามีของกบป่าวอ่ะ) เพราะผ่านไปทางนั้น เห็นอยู่หลายตู้เลย

ระหว่างทางเราก็ขับรถมาแวะที่ตลาดกิมหยงก่อน  จอดรถ....แล้วเดินเข้าไปดู เราคงจะออกไปตามหาไส้กรอกช้าไปหน่อย  เหลือแค่ไม่กี่ร้านที่ยังขายอยู่ อด.....ไม่เจออีกแล้ว.......

คราวนี้เรามุ่งหน้าไปหาตู้น้ำหยอดเหรียญ  (จริงๆแล้ว..แอบไปดูสาวๆ แถวนั้นด้วย อิอิ) ตลอดถนนเส้นนี้มีตู้หยอดเหรียญตั้ง 5-6 ตู้  บางตู้ก็ยังใช้อยู่  แต่บางตู้ดูจากสภาพแล้ว คงจะไม่ได้ใช้มานาน  เป็นเพราะคนส่วนใหญ่ไม่มั่นใจที่จะบริโภค เพราะบางตู้ไม่มี ชื่อผู้ผลิต  บางตู้บอกว่าผลิตโดยใช้กระบวนการอัลตร้าไวโอเลตแต่ไม่ยักกะเห็นว่าน้ำ มันจะผ่านแสงแดดได้อย่างไร  มันก็เป็นตู้สี่เหลี่ยมที่ปิดทึบ
หรือว่าเป็นเพราะสภาพของตู้ที่ดูสกปรก  มีขี้ฝุ่นเกรอะไปหมด  ดูเหมือนไม่มีคนดูแล
พอมีข่าวออกมาว่าพบเชื้อแบคทีเรียในน้ำจากตู้น้ำหยอดเหรียญ  คงยิ่งจะทำให้ผู้บริโภคไม่กล้า ที่จะมาหยอดเหรียญแลกน้ำราคาถูกที่อาจจะมีของแถมฝากมาด้วยสิ

อืม....น่าคิด