ลดาวัลซ์

คำพยากรณ์

ฉันฝันเห็น วันซึ่งความแตกต่างจะสูญหายไปจากโลก

คนผิวสีต่างๆจะผสมผสานกันจนเป็นสีเดียว

ศาสดาทั้งหลายจะลุกขึ้นมาจับมือกัน

แล้วพิมพ์คำสอนออกเป็นหลายชุด ด้วยตัวพิมพ์ชุดเดียวกัน

จะไม่มีความเจ็บไข้และทุกข์ทรมานใจ

คนรวย คนมีอิทธิพล และผู้กดขี่ จะไม่ได้เอารัดเอาเปรียบใครอีกต่อไป

เมื่อ

อณูของระเบิดมหาประลัยได้เริงระบำอยู่ทั่วพื้นพิภพ

จนกระทั่งซากกระดูกโบราณยังต้องผวา

ขอความฉิบหายจงเกิดขึ้นแก่มวลมนุษย์

เพื่อที่เขาจะได้เรียนรู้ถึงราคาแห่งความมัวเมา

ขอความเกลียดชังจงทำลายแม้กระดูกของเขาให้สิ้น

เพื่อที่เขาจะได้เรียนรู้และเสียดายถึงคุณค่าของของความรัก

ขอให้กระสุนปืนที่ฝังอยู่ที่หน้าอก

จงสอนให้เขารู้ถึงราคาถูกๆของเหรียญกล้าหาญ

ขอให้มีดที่เสียบติดอยู่ที่หัวใจ

จงสอนให้เขารู้ถึงความว่างเปล่าของธง

ขอให้สะเก็ดระเบิดที่ลูกนัยน์ตา

จงช่วยให้เขามองเห็นความไม่มีตัวตนของสิ่งที่เรียกว่าศักดิ์ศรี

และขอให้ปรมาณูที่กัดกร่อนผิวหนัง

จงช่วยพร่ำอธิบายให้เขาเข้าใจถึงสิ่งที่เรียกว่า ”การป้องกันตนเอง”

ขอให้ดวงดาวทั้งหลายจงช่วยกันขับกล่อมเพลงแห่ศพให้แก่โลก

เพื่อที่มนุษย์จะได้รำลึกถึงรสชาติของความงดงามที่เขาลืม

ขอให้ไฟเหนือหลุมฝังศพจงลุกโชติช่วงชั่วนิจกาล

เพื่อที่วิญญาณจะได้นึกเสียดายอยู่ตลอดเวลา

ถึงคุณของการมีชีวิตอยู่

และขอให้ฝุ่นผงธุลี

จงช่วยบันทึกประวัติศาสตร์ตอนสุดท้ายนี้ไว้

เพื่อที่วิญญาณจะได้ขานเล่าต่อกัน

ตราบนานเท่านาน

            วิทยากร เชียงกูล (ฉันจึงมาหาความหมาย)