ใกล้รุ่ง

ผ่านไปแล้ว 2 เวที ทำให้รู้สึกว่าจะต้องแอคทีฟตัวเองทุกครั้งที่มีการลงพื้นที่  แต่ที่เราได้จากลงพื้นที่คือ  การฝึกตัวเอง  การกล้าแสดงออก  ที่สำคัญเลยได้ฝึกตัเองม๊าก  มาก  แต่บางครั้งก็รู้สึกเบลอ ๆ ไม่รู้เป็นอะไร (อิ อิ อิ) แต่ไม่ได้บอกว่าจะถอยนะ  คนเราเดินไปข้างหน้าแล้วไม่ควรก้าวถอยหลัง  แค่เราก้าวช้า ช้า  แต่มั่นคงก็เท่านั้นเอง (ใช่ไหม)  คนเรายังต้องเรียนรู้อะไรอีกเยอะ (ว่าป่าว)  


และบางครั้งควรเอาชีวิตที่ผิดพลาดมาเป็นครูสอนตัวเองเพื่อที่จะได้เรียนรู้สิ่งใหม่ ๆ เข้ามาในชีวิตบ้าง  การเดินทางเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต แต่ไม่ใช่ทั้งหมดของชีวิต(ถ้าเราคิดว่าชีวิตคือการเดินทาง) จงนำสิ่งแปลกใหม่ที่เราประสบพบเจอมาเปลี่ยนชีวิตเราบ้าง(เล็กน้อย) ก็พอ

วันนี้ขอแค่นี้ก่อนนะ ฉบับหน้าถ้ามีอะไรดี-ดี จะมาเล่าให้ฟังอีก  บ๊าย บาย