ลดาวัลซ์

เวลาย่ำรุ่ง,ฉันมักฝืนตื่น ต้มน้ำ-ชงชา เพียงเพื่อลดความหนาวเมื่ออ่านหนังสือที่ควรอ่านก่อนตาย และทุกอย่างดำเนินไปโดยไม่ได้มีอะไรผิดแปลกจากวงจรวิถีที่เป็นอยู่เฉกเช่นทุกวัน..แต่กระนั้นแล้ว  เมื่อแสงสีทองจากขอบฟ้าตะวันออก ส่องตัดผ่านช่องเขาเทือกบรรทัด ..ฝ่าม่านหมอก ....

เรตินาของนัยตาฉันคงยังตื่นไม่เต็มที่กระมัง มันจึงกลั่นกรองภาพร่างมาได้เช่นนี้ ..อรุณที่ส่องนำพาแสงตัดผ่านม่านหมอกจนกลายเป็นลำแสงสีรุ้งทอดทางยาวจากยอดภูจนมาจรดที่ปลายหางตา ภายในลำแสงนั้นเหล่าอะตอมของม่านหมอกวิ่งเริงร่าคล้ายนางระบำหรือหากแต่ไม่แล้วก็คงเป็นการต่อสู้กับอุณหภูมิแสงตามวิถีแห่งธรรมชาติ...

สำนึกพลันโลดแล่น..นานทีเดียว ใช่..ฉันเกือบลืมบันทึกของผู้เฒ่าแห่งเทือกบรรทัด เนื้อความสำคัญยังวนเวียนในมโนสำนึก “จำได้ว่าเป็นคืนเดือนแรม ยอดภูหนาวและเงียบสงัด ข้าพเจ้านั่งลับมีดกรีดยางตรงหน้าชานขนำท้าความหนาวอยู่เดียวดาย ณ สันภู และชั่วขณะหนึ่ง ตรงยอดภู มีแสงจ้าคล้ายดั่งผีพุ่งใต้ต่างแต่มีเสียงรัวระงมตามมา ซึ่งเสียงนั้นเกิดจากจักรกลสัมพัทธ์..มนุษย์เรียกสิ่งนี้ว่า ปืน"

ข้าพเจ้าวางมีดกรีดยางโดยมิได้หวาดกลัวใดๆ หากแต่เพียงอยากเพ่งพินิจมองและครุ่นคิด....ทันใดกลับซึมซาบถึงความอบอุ่น เหล่าขุนศึกศักดินา กำลังต่อสู้กับปีศาจแห่งกาลเวลาที่นำพาซึ่งความยุติธรรมและเกียรติศักดิ์แห่งการเป็นเจ้าของมาตุภูมิมาด้วย หลายคนล้มร่างบนยอดภู เพียงเพื่อหล่อเลี้ยงหน่ออ่อนประชาธิปไตยให้เติบใหญ่ ทุกอณูของป่าได้จารึกบางตอนของประวัติศาสตร์ไว้เพื่อการเล่าขานเรื่องราวของเหล่าผู้ซึ่งศักดินามิอาจกดขี่ขูดรีดได้” เมื่อภาพร่างของผู้เฒ่าจางลง ฉันนั่งครุ่นคิด..อาจใช่

และปัจจุบันในสังคมซึ่งวกวนปนเป การขูดขี่ขูดรีดยังคงดำเนินไปอย่างเป็นพลวัต แต่ต่างเพียงซ่อนอยู่ในรูปของการครอบครองกลไกการผลิต,ภาษีและทานกำนัลจากรัฐ

“..ภายใต้สถานการณ์ที่ซับซ้อน  ระหว่างกลุ่มอำนาจที่ซับซ้อน บนการกดขี่ขูดรีดที่ซับซ้อน ควบคู่กับแนวทางประชาธิปไตยที่ถูกซ้อนทับด้วยศักดินาสมานฉันท์  และอาจใกล้ถึงวันตัดสิน...”

ดังนั้นแล้ว...เมื่อแสงแรกมาถึง เพียงปลูกดอกไม้ด้วยแนวทางและความเข้าใจ..อาจมีผลชี้การเปลี่ยนแปลงได้ ที่เหลือก็เพียงปล่อยให้ปิศาจแห่งกาลเวลา หลอกหลอนพวกศักดินา ขุนทาง ขุนศึกและพวกปฏิกิริยา เพื่อในท้ายสุดแล้วความกลัวที่ร้อนรุ่ม (โลกาภิวัฒน์) จะเผยโฉมมันเอง

เมื่อถึงบัดนั้น...

มหาประชาชน..จะเป็นผู้พิพากษา


๕ / ๒ / ๕๓ ม้าหินสีคร่ำคร่า