ลดาวัลซ์

ลดาวัลซ์ ลดาวัลซ์

สำนึกที่หลงเหลือ

เล่าเรื่องราว

ลดาวัลซ์

by ลดาวัลซ์ @April,19 2010 16.11 ( IP : 118...239 )

ณ คืนที่ดวงจันทร์เคลื่อนตัวเข้าจุมพิตโลกมากที่สุด ในปี ๕๓

ฉันเดินริมหาดปากเมง(ตรัง) เพียงเพื่ออยากเกิดความรู้สึกผ่อนคลายจากเรื่องบางอย่าง .. ตามรายทางที่ฉันเดินและย่ำ.. พลันเกิดความคิด...

เป็นความจริง..ทะเลนั้นย่อมที่จะมีคลื่นสาดซัดเป็นพลวัต แต่ก็คงจะไม่ใช่เป็นแค่คลื่นเพื่ออธิบายคำว่า ทะเล เพียงอย่างเดียวไม่ หากแต่ยังนำพา..ซึ่งเศษซาก ทรายเม็ดโตบ้าง เล็กบ้าง เปลือกหอย ก้างปลา และเศษขวดหลากสี ถมทับก่อตัวเป็นสันทราย อาจเพื่อไว้กันคลื่นลม (ตัวเอง)เมื่อยามหน้ามรสุมมาถึง หรืออาจมีไว้เพื่อปกป้องสรรพชีวิตใกล้ฝั่ง

และ..เป็นความจริง..มนุษย์ผู้โอหัง ผู้ซึ่งลืมความผสมกลมกลืน ลืมซึ่งความสัมพันธ์แห่งสายพันธุกรรมต้นกำเนิด และลืมซึ่งการเอื้ออิงต่อกันกับจักรวาล บ่อน - ทำลาย - และพรา่บ่น หาคนผิด

"สมควรยิ่งแล้ว..ต่อการพิพากษาจากโลก"

วาสิฎฐี สุญญตา , ก่อนพลบ

แสดงความคิดเห็น

« 4331
หากท่านไม่ได้เป็นสมาชิก ท่านจำเป็นต้องป้อนตัวอักษรของ Anti-spam word ในช่องข้างบนให้ถูกต้อง
The content of this field is kept private and will not be shown publicly. This mail use for contact via email when someone want to contact you.
Bold Italic Underline Left Center Right Ordered List Bulleted List Horizontal Rule Page break Hyperlink Text Color :) Quote
คำแนะนำ เว็บไซท์นี้สามารถเขียนข้อความในรูปแบบ มาร์คดาวน์ - Markdown Syntax:
  • วิธีการขึ้นบรรทัดใหม่โดยไม่เว้นช่องว่างระหว่างบรรทัด ให้เคาะเว้นวรรค (Space bar) ที่ท้ายบรรทัดจำนวนหนึ่งครั้ง
  • วิธีการขึ้นย่อหน้าใหม่ซึ่งจะมีการเว้นช่องว่างห่างจากบรรทัดด้านบนเล็กน้อย ให้เคาะ Enter จำนวน 2 ครั้ง